Romuva

Romuva

romuvaLitewskie poszukiwania. Romuva to słowo pochodzące z dawnych ziem Prusów, zamieszkujących dzisiejsze ziemie Litewskie. Dla współczesnych mieszkańców jest echem starych wierzeń odkrytych ponownie. Korzeniami sięga niezwykle głęboko w historię tych ziem. W czasy, kiedy na skutek naturalnych zmian w wierzeniach, celebrowanie obrządków mieli w opiece szamani i żercy.

Nie od dziś niestety używa się do określenia starych wierzeń słowa − pogaństwo. Otóż owo pogaństwo rozwijało się mimo wszystko aż do Średniowiecza. Bez wsparcia z zewnątrz, zdane na własne siły starego porządku. Przegrało jednak z najazdem nowej wiary wspieranej zbrojnie i politycznie przez zachłanne potęgi zachodu. We wspomnianym okresie ruszyły na ziemie Prusów zbrojne w żelazo krucjaty. Pod płaszczykiem nawracania na jedyną i właściwą wiarę doszło do zaboru ziem i eksterminację ludności. No cóż, historię przecież piszą zwycięzcy. Pokonani przechodzą do podziemia opozycyjnego.

Nie chcemy też potępiać w czambuł nowego porządku. W wielu sytuacjach okazał się dobrym organizatorem porządku społecznego na wielu poziomach. I potrafił, przejąć wiele obowiązków związanych z podtrzymaniem organizacji struktur zarządzania, edukacji, handlu albo służby zdrowia. Najlepszym przykładem, który nasuwa nasz wrodzony pragmatyzm, choć zakropiony sporą dozą niechęci, jest czas bez mała dwustu lat zaborów. Wtedy to właśnie kościół stał się siłą sprawczą kontynuacji świadomości narodowej dla ludzi, którzy po prawie dwóch wiekach potrafili połączyć się razem i stworzyć spójne państwo ze zlepku trzech naleciałości innych kultur.

Romuva powróciła i rozkwita w umysłach nowych pokoleń. Wróżymy jej dobrą przyszłość w wyzwolonym z ograniczeń świecie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *